Acts 27
Acts chapter 27 from the Latin Vulgate
1 et pelagus Ciliciae et Pamphiliae navigantes venimus Lystram quae est Lyciae 2 et ibi inveniens centurio navem alexandrinam navigantem in Italiam transposuit nos in eam 3 et cum multis diebus tarde navigaremus et vix devenissemus contra Cnidum prohibente nos vento adnavigavimus Cretae secundum Salmonem 4 et vix iuxta navigantes venimus in locum quendam qui vocatur Boni portus cui iuxta erat civitas Thalassa 5 multo autem tempore peracto et cum iam non esset tuta navigatio eo quod et ieiunium iam praeterisset consolabatur Paulus 6 dicens eis viri video quoniam cum iniuria et multo damno non solum oneris et navis sed etiam animarum nostrarum incipit esse navigatio 7 centurio autem gubernatori et nauclerio magis credebat quam his quae a Paulo dicebantur 8 et cum aptus portus non esset ad hiemandum plurimi statuerunt consilium navigare inde si quo modo possent devenientes Phoenice hiemare portum Cretae respicientem ad africum et ad chorum 9 adspirante autem austro aestimantes propositum se tenere cum sustulissent de Asson legebant Cretam 10 non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhonicus qui vocatur euroaquilo 11 cumque arrepta esset navis et non posset conari in ventum data nave flatibus ferebamur 12 insulam autem quandam decurrentes quae vocatur Caudam potuimus vix obtinere scapham 13 qua sublata adiutoriis utebantur accingentes navem timentes ne in Syrtim inciderent submisso vase sic ferebantur 14 valide autem nobis tempestate iactatis sequenti die iactum fecerunt 15 et tertia die suis manibus armamenta navis proiecerunt 16 neque sole autem neque sideribus apparentibus per plures dies et tempestate non exigua inminente iam ablata erat spes omnis salutis nostrae 17 et cum multa ieiunatio fuisset tunc stans Paulus in medio eorum dixit oportebat quidem o viri audito me non tollere a Creta lucrique facere iniuriam hanc et iacturam 18 et nunc suadeo vobis bono animo esse amissio enim nullius animae erit ex vobis praeterquam navis 19 adstitit enim mihi hac nocte angelus Dei cuius sum ego et cui deservio 20 dicens ne timeas Paule Caesari te oportet adsistere et ecce donavit tibi Deus omnes qui navigant tecum 21 propter quod bono animo estote viri credo enim Deo quia sic erit quemadmodum dictum est mihi 22 in insulam autem quandam oportet nos devenire 23 sed posteaquam quartadecima nox supervenit navigantibus nobis in Hadria circa mediam noctem suspicabantur nautae apparere sibi aliquam regionem 24 qui submittentes invenerunt passus viginti et pusillum inde separati invenerunt passus quindecim 25 timentes autem ne in aspera loca incideremus de puppi mittentes anchoras quattuor optabant diem fieri 26 nautis vero quaerentibus fugere de navi cum misissent scapham in mare sub obtentu quasi a prora inciperent anchoras extendere 27 dixit Paulus centurioni et militibus nisi hii in navi manserint vos salvi fieri non potestis 28 tunc absciderunt milites funes scaphae et passi sunt eam excidere 29 et cum lux inciperet fieri rogabat Paulus omnes sumere cibum dicens quartadecima hodie die expectantes ieiuni permanetis nihil accipientes 30 propter quod rogo vos accipere cibum pro salute vestra quia nullius vestrum capillus de capite peribit 31 et cum haec dixisset sumens panem gratias egit Deo in conspectu omnium et cum fregisset coepit manducare 32 animaequiores autem facti omnes et ipsi adsumpserunt cibum 33 eramus vero universae animae in navi ducentae septuaginta sex 34 et satiati cibo adleviabant navem iactantes triticum in mare 35 cum autem dies factus esset terram non agnoscebant sinum vero quendam considerabant habentem litus in quem cogitabant si possent eicere navem 36 et cum anchoras abstulissent committebant se mari simul laxantes iuncturas gubernaculorum et levato artemone secundum flatum aurae tendebant ad litus 37 et cum incidissemus in locum bithalassum inpegerunt navem et prora quidem fixa manebat inmobilis puppis vero solvebatur a vi maris 38 militum autem consilium fuit ut custodias occiderent ne quis cum enatasset effugeret 39 centurio autem volens servare Paulum prohibuit fieri iussitque eos qui possent natare mittere se primos et evadere et ad terram exire 40 et ceteros alios in tabulis ferebant quosdam super ea quae de navi essent et sic factum est ut omnes animae evaderent ad terram 42 et cum evasissemus tunc cognovimus quia Militene insula vocatur barbari vero praestabant non modicam humanitatem nobis 43 accensa enim pyra reficiebant nos omnes propter imbrem qui inminebat et frigus 44 cum congregasset autem Paulus sarmentorum aliquantam multitudinem et inposuisset super ignem vipera a calore cum processisset invasit manum eius