Genesis 27

1 cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae 2 sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis 3 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar 4 quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris expleret 5 dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei 6 adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar 7 nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis 8 et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur 9 quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur 10 cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis 11 si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione 12 ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quae dixi 13 abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius 14 et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum 15 pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit 16 dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit 17 quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi 18 dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua 19 rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod volebam 20 dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non 21 accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est sed manus manus sunt Esau 22 et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris expresserant benedicens ergo illi 23 ait tu es filius meus Esau respondit ego sum 24 at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo hausto 25 dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi 26 accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus 27 det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti et vini 28 et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur 29 vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau 30 coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua 31 dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus filius tuus Esau 32 expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus 33 auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi 34 qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam 35 at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem 36 respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili mi ultra quid faciam 37 cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret 38 motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper 39 erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis 40 oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob fratrem meum 41 nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te 42 nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran 43 habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui 44 et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die 45 dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere