Isaiah 19

Isaiah chapter 19 from the Latin Vulgate

1 et fudit in fundamenta altarii odorem divinum excelso Principi 2 tunc exclamaverunt filii Aaron in tubis productilibus sonaverunt et auditam fecerunt magnam vocem in memoriam coram Deo 3 tunc omnis populus simul properaverunt et ceciderunt in faciem super terram adorare Dominum suum et dare preces Deo omnipotenti excelso 4 et amplificaverunt psallentes in vocibus suis et in magna domo auctus est sonus suavitate plenus 5 et rogavit populus Dominum excelsum in prece usque dum perfectus est honor Domini et munus suum perfecerunt 6 tunc descendens extulit manus suas in omnem congregationem filiorum Israhel dare gloriam Deo a labiis suis et in nomine ipsius gloriari 7 et iteravit orationem suam volens ostendere virtutem Dei 8 et nunc orate Dominum omnium qui magna fecit in omni terra qui auxit dies nostros a ventre matris nostrae et fecit nobiscum secundum suam misericordiam 9 det nobis iucunditatem cordis et fieri pacem in diebus nostris in Israhel per dies sempiternos 10 credere Israhel nobiscum esse misericordiam Dei ut sanet vos in diebus suis 11 duas gentes odit anima mea tertia autem non est gens quam oderim 12 qui sedent in monte Seir et Philisthim et stultus populus qui habitat in Sicimis 13 doctrinam sapientiae et disciplinae scripsi in codice isto Iesus filius Sirach Hierosolymita qui renovavit sapientiam de corde suo 14 beatus qui in istis versatur bonis qui ponit illa in corde suo sapiens erit semper 15 si enim haec fecerit ad omnia valebit quia lux Dei vestigium eius est 17 oratio Iesu filii Sirach confitebor tibi Domine rex et conlaudabo te Deum salvatorem meum 18 confiteor nomini tuo quoniam adiutor et protector factus es mihi 19 et liberasti corpus meum a perditione a laqueo linguae iniquae et a labiis operantium mendacium et in conspectu adstantium factus es mihi adiutor 20 et liberasti me secundum multitudinem misericordiae nominis tui a rugientibus paratis ad escam 21 de manibus quaerentium animam meam et de portis tribulationis quae circumdederunt me 22 a pressura flammae quae circumdedit me et in medio ignis non sum aestuatus 23 de altitudine ventris inferi et a lingua coinquinata et verbo mendacii a rege iniquo et lingua iniusta 24 laudavit usque ad mortem anima mea Dominum 25 et vita mea adpropinquans erat infero deorsum